อ.อ. พราหมณ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 11 / 45

ธรรมะเพื่อประชll สามเณรนิโครธ (๑) ๒๔๔ รูปนี้มีอยู่ว่า หลังพุทธปรินิพพานประมาณ ๓๐๐ ปี หลังจากที่ พระเจ้าอโศกทรงเลิกทำสงคราม ก็คิดจะหาความสงบพระทัย เดิมทีพระองค์ทรงนับถือลัทธินอกพุทธศาสนาอยู่ ๓ ปี ได้ถว

หลังจากพระพุทธปรินิพพานประมาณ 300 ปี พระเจ้าอโศกทรงเลิกทำสงครามและหาความสงบในพระทัย ทรงเริ่มนับถือลัทธินอกพุทธศาสนา แต่ในปีที่ 4 ได้หันมาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนาเนื่องจากอานุภาพของสามเณรนิโครธ พระองค์ได

ธรรมะเพื่อประชll สามเณรนิโครธ (๒) ๒๕๐ ความขยันหมั่นเพียรเป็นทางมาแห่งความสำเร็จ เป็น วิริยบารมีที่นักปราชญ์บัณฑิตทั้งหลายต่างประพฤติปฏิบัติสืบ ต่อกันมาโดยเฉพาะความเพียรในการขจัดกิเลสอาสวะออกจากใจ ซึ่ง

ความขยันหมั่นเพียรเป็นหลักการที่สำคัญต่อความสำเร็จในชีวิตและการพัฒนาจิตใจเพื่อละวางกิเลสอาสวะ โดยการสะสมบุญและการปฏิบัติธรรม เช่น นั่งสมาธิ ช่วยให้เราพ้นจากกรรมไม่ดีและค้นพบหนทางสู่ความสงบสุขตามคำสอนข

ธรรมะเพื่อประช ปชาบดีเถรี ผู้รัตตัญญู (๒) สรรพสัตว์ทั้งหลายต่างก็มีเวลาที่เสียไป ๒๔ ชั่วโมง เท่ากัน แต่สิ่งที่ได้กลับคืนมาไม่เท่ากัน บางคนได้บุญเพิ่ม บางคนได้ บาปอกุศลเพิ่มขึ้นในแต่ละวัน ฉะนั้นการที่เ

สาระสำคัญในบทนี้กล่าวถึงความไม่แน่นอนของอนาคตและความจำเป็นในการใช้เวลาที่ยังมีอยู่ในการสร้างความดีและบุญบารมี เพราะชีวิตในโลกนี้สั้นและชีวิตหลังความตายนั้นยาวนาน โดยเสนอให้ผู้คนพิจารณาใช้เวลาอย่างมีคุ

ธรรมะเพื่อประช ปชาบดีเถรี ผู้รัตตัญญู (๒) ๒๗๘ ซึ่งเป็นต้นเหตุแห่งความชั่วทั้งหลายให้หมดสิ้นไปได้ เราก็ได้ ชื่อว่าเป็นผู้บริสุทธิ์อย่างแท้จริง บริสุทธิ์ทั้งทางกาย วาจา และใจ เป็นบุคคลผู้ไม่มีทุกข์ ไม่ม

ในธรรมะนี้กล่าวถึงการเป็นผู้บริสุทธิ์ทั้งกาย วาจา และใจ ซึ่งคือการลอยบาปออกจากใจ การปฏิบัติตนตามคำสอนของพระพุทธเจ้านำไปสู่การเป็นยอดกัลยาณมิตรแก่ทั้งตนเองและสังคม พระนางมหาปชาบดีโคตมีได้แสดงให้เห็นถึง

ธรระพี ประช สักการะรอยพระพุทธบาท ๓๔๕ *รอยเท้าของมนุษย์ทุกคนในโลก มีลักษณะที่แตกต่างกัน เป็นสิ่งหนึ่งที่บ่งบอกถึงอุปนิสัยได้ คาถาข้างต้น เป็นคำกล่าว ของนางพราหมณี มารดาของนางมาคันทิยา ขอย้อนเหตุการณ์ ส

บทความนี้เริ่มต้นด้วยการพูดถึงความสำคัญของรอยเท้าและการสักการะรอยพระพุทธบาท โดยมีเรื่องราวของนางพราหมณีและบุตรสาว มาคันทิยา ที่พยายามมองหาคู่ครองที่เหมาะสม จนได้พบพระบรมศาสดา หลังจากนั้นได้เกิดเหตุการ

ธรรมะเพื่อประช ไม่มีความเห็นผิด ชี วิ ต ปลอดภัย ๔๑ พุทธอุปัฏฐากทนไม่ไหว จึงกราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าให้เสด็จ ย้ายไปประทับที่เมืองอื่น พระพุทธองค์ตรัสถามพระอานนท์ว่า “อานนท์ หากตถาคตเสด็จไปเมืองอื่น แล

ในเรื่องนี้ พระพุทธองค์ได้สอนพระอานนท์เกี่ยวกับการอดทนต่อการด่าว่าที่สังคม มุ่งเน้นการแก้ไขปัญหาภายในด้วยความสงบ ในอดีตพระพุทธองค์曾เป็นพราหมณ์มีชื่อเสียง, ทรงสอนให้คนเห็นความสำคัญของการจบปัญหาที่เกิดข

ธรรมะเพื่อประช การตั้งตนไว้ชอบ ๑๑๐ จะมาบริโภคอาหารในเรือนของเรา เธออย่าได้กล่าวคำนอบน้อม ถึงสมณะโล้นนั้นสักวันหนึ่งเถอะนะ ถ้าพวกพราหมณ์ได้ยินค่า นอบน้อมนั้นแล้วจะไม่พอใจ เธออย่าได้ทําลายมิตรภาพของฉัน

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของการตั้งตนในธรรมนำไปสู่ความสัมพันธ์ที่ดี โดยพระพราหมณ์ข่มขู่พราหมณีให้ไม่กล่าวนอบน้อมถึงสมณะโล้น แต่พราหมณีก็ยืนยันความจงรักภักดีต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าท่ามกลางความตึงเครียด และ

ธรรมะเพื่อประช เรตั้งตนไว้ชอบ เมื่อพระบรมศาสดาจะทรงพยากรณ์ปัญหาแก่พราหมณ์ นั้น จึงตรัสว่า “บุคคลฆ่าความโกรธได้ ย่อมนอนเป็นสุข เมื่อ ฆ่าความโกรธได้แล้ว ย่อมไม่เศร้าโศก พราหมณ์ พระอริยเจ้า ทั้งหลาย สรรเ

เรื่องราวเกี่ยวกับการฆ่าความโกรธจากคำสอนของพระบรมศาสดาที่ช่วยให้ผู้มีความโกรธหันมาบวชและพัฒนาจิตใจ จนกลายเป็นพระอรหันต์ การสอนให้ผู้คนหลีกเลี่ยงความโกรธและมีความสงบในจิตใจ และการไม่โกรธตอบเพื่อหลุดพ้น

ธรรมะเพื่อประช แก้ปัญหาด้วยปัญญาอันลึกซึ้ง (๒) ៣៦៩ ตนจนแท้งลูก และกล่าวคำว่า “ขอราชทูตจงมีแก่ท่าน” นาย คามณิจันท์จึงต้องตกเป็นจำเลยของโจทก์รายที่สองทันที จาก นั้นทั้งสามคน คือ พราหมณ์ สหายและเจ้าของโค

ในเรื่องราวนี้ นายคามณีจันท์ตกเป็นจำเลยจากเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิด ต้องเผชิญกับอุปสรรคหลายประการ โดยเริ่มจากการถูกม้ามาเข้าตัว ต่อด้วยความคิดที่อยากฆ่าตัวตาย แต่สุดท้ายเขากลับพบว่าหมายปองมหันต์ของเขาไม่ไ

ธรรมะเพื่อประช โคนันทิวิสาล ๔๗๕ สรรพสัตว์ทั้งหลายล้วนมีพื้นฐานของชีวิตเหมือนกัน เพราะต่างเป็นเพื่อนร่วมทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตายด้วยกันทั้งสิ้น ตั้งแต่วันแรกเกิดจนกระทั่งถึงวันที่หลับตาลาโลก ทุกชีวิตล้ว

สรรพสัตว์ทุกชีวิตมีพื้นฐานของความทุกข์ตั้งแต่เกิดจนตาย การเข้าใจในความจริงของชีวิตนี้จะช่วยให้เรามองเห็นความทุกข์และเกิดความเบื่อหน่ายในชีวิต ได้มีการแสวงหาวิธีการหลุดพ้นจากทุกข์ โดยการปฏิบัติธรรมเป็น

ธรรมะเพื่อประช โคนันทิวิสาล ๔๗๗ วันหนึ่งจึงกล่าวกับพราหมณ์ว่า “พราหมณ์ ท่านจงเข้าไปหา โควินทกเศรษฐี แล้วเดิมพันกับเศรษฐีด้วยทรัพย์ 9,000 กหาปณะ โดยบอกเขาว่า โคของท่านสามารถลากเกวียนที่บรรทุกของจน เต็ม

เนื้อเรื่องเล่าถึงพราหมณ์ที่เดิมพันกับเศรษฐีเกี่ยวกับความสามารถของโคในการลากเกวียน ถึงแม้ว่าโคนันทิวิสาลจะมีความสามารถมาก แต่ความรู้สึกของมันเมื่อถูกเรียกอย่างดูถูกทำให้เกิดความสะเทือนใจ การแข่งขันนี้

ธรรมะเพื่อประช พระในบ้าน ๕๑๕ พราหมณ์แล้ว ก็เดินถือไม้เท้าเข้าไปท่ามกลางสภา พร้อมกับ ชูมือขึ้น ขอโอกาสมหาชนกล่าวคาถาที่ตนเรียนมา พราหมณ์ ตั้งใจกล่าวด้วยสําเนียงที่บ่งบอกถึงความปวดร้าวในดวงใจ ที่ไม่มีใค

ในสมัยโบราณมีธรรมเนียมที่เข้มงวดเกี่ยวกับการดูแลบุพการี โดยพราหมณ์ได้สื่อสารกับสาธารณชนเพื่อที่จะรักษาชีวิตของเขาและลูกชายทั้งสี่ เมื่อได้ยินเสียงพ่อ ลูกชายทั้งสี่จึงรู้สึกผิดและกลับใจ บทเรียนนี้สอนให

ธรรมะเพื่อประช ทุ่มเทสร้างบารมี ๑๐๕ พระองค์อีก” ทรงทำสัตย์ปฏิญาณ และกราบทูลขอขมากับ พระเจ้าสีลวราช รุ่งเช้า พระเจ้าโกศลให้บรรดาเสนามาตย์ พราหมณ์ คฤหบดีทุกหมู่เหล่า มาประชุมกัน และประกาศสรรเสริญคุณ ของ

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของความบริสุทธิ์ทั้งกาย วาจา ใจ และการมีเมตตาต่อผู้อื่น ซึ่งช่วยให้สามารถเปลี่ยนวิกฤติเป็นโอกาสได้ ศีลบริสุทธิ์ในการดำเนินชีวิตจะช่วยป้องกันการประทุษร้าย และนำไปสู่ความสงบ

ธรรมะเพื่อประชา ให้บ่อย ๆ รวย บ่อยๆ ๑๔๒ ขณะนั้นเอง อุทัยพราหมณ์กำลังจะออกไปข้างนอก เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับยืนสงบนิ่งอยู่หน้าบ้าน แม้ไม่รู้ ว่าเนื้อนาบุญที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลกมาโปรดถึงบ้าน แต่ก็

เนื้อหาได้บรรยายเกี่ยวกับการถวายอาหารของอุทัยพราหมณ์ต่อพระพุทธองค์ที่ประทับอยู่หน้าบ้าน แม้จะถวายอาหารตลอดสามวัน แต่พราหมณ์ทำไปเพราะกลัวคำครหา โดยไม่ได้มีศรัทธา ต่อมาพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสอนอานิสสงส์ข

ธรรมะเพื่อประช ทำบุญก่อนได้ก่อน ๒๐๓ นอกจากนี้ท่านยังได้รับการคัดเลือกให้เป็น ๑ ใน ๔ ของพราหมณ์ผู้ที่มีความรู้ความชำนาญในการทำนายลักษณะ พราหมณ์ ๗ ท่านตรวจดูลักษณะของเจ้าชายสิทธัตถะแล้ว ต่างทำนายว่า “ถ้

ในตอนนี้พูดถึงการคัดเลือกเจ้าชายสิทธัตถะซึ่งถูกทำนายโดยพราหมณ์ว่าหากเสวยราชสมบัติจะเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ แต่หากออกบวชจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยโกณฑัญญะพราหมณ์ทำนายไว้ว่าเจ้าชายจะออกบวชและตรัสรู้เป็น

ธรรมะ ประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ២៩២ ตรัสกับท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีว่า “ดูก่อนคฤหบดี เวลาม พราหมณ์ ก็คือเราตถาคตนี่แหละ เราแม้เมื่อให้ทานมากมาย เห็นปานนั้น ก็ไม่ได้มีบุคคลผู้สมควรจะมารับทักษิณาทานของเรา แ

ในบทนี้ตรัสถึงความสำคัญของการให้ทานและผลที่ก่อให้เกิดจากการทำบุญ การให้ทานถือเป็นโอกาสที่มีค่าสำหรับชีวิต ควรใช้โอกาสนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด การให้ทานที่มีองค์ประกอบที่ดีและมีเจตนาที่บริสุทธิ์สามารถส

Boประช ที่พึ่งในภพหน้า ៤៣៨ ละโลกแล้ว ทั้งสองได้ไปบังเกิดในสวรรค์ ต่อมามีพราหมณ์อีก ๒ คนได้ชักชวนกันไปเข้าเฝ้าพระ ผู้มีพระภาคเจ้า ถวายอภิวาทพระพุทธองค์ พลางกราบทูลพระ ผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระโคดมผ

ในบทสนทนานี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแก่พราหมณ์ผู้มีอายุมากถึงความสำคัญของการทำความดีและการสร้างบุญกุศล เพื่อป้องกันภัยในชีวิตเมื่อเผชิญกับชราและมรณะ พระองค์ให้โอวาทว่า ความสำรวมทางกาย วาจา และใจ เป็นสิ

ธรรมะเพื่อประชา บุญคุณต้องทดแทน ៨៤ วันใดที่ไม่ได้ด่า ไม่ได้ทุบตีใคร ก็จะรู้สึกหงุดหงิด พระราชกุมาร จึงเป็นที่หวาดผวา และไม่เป็นที่รักของพวกพ้องบริวาร วันหนึ่ง พระกุมารได้เสด็จไปสรงสนานในแม่น้ำพร้อมกับ

เรื่องราวในหนังสือเล่าถึงพระราชกุมารที่ต้องเผชิญกับพายุขณะอยู่ในแม่น้ำ ทำให้เขาลอยไปจับท่อนไม้ พบกับงูเฝ้าสมบัติและหนูตัวใหญ่ที่รักษาทรัพย์และลูกนกที่ถูกน้ำเซาะ จนกระทั่งฤาษีได้ยินเสียงของพระกุมาร นำไ

80 ศีล...เป็นที่ตั้งแห่งความดีงาม เมื่อจัดการพิธีศพบุตรของตนเสร็จสิ้นแล้ว อาจารย์จึง เรียกธรรมปาลกุมารมาพบและสั่งว่า “ธรรมปาละ เรามีกิจธุระบางอย่างที่ต่างเมือง เธอจง คอยแนะนำให้ความรู้แก่ศิษย์ในสำนักน

ในบทนี้ กล่าวถึงการจัดพิธีศพบุตรที่มีความหมายถึงการพัฒนาศีลและคุณธรรมในชีวิต หลังจากเสร็จสิ้นพิธี อาจารย์ได้มอบหมายให้ธรรมปาลกุมารดูแลสำนัก ระหว่างที่เขาเดินทางไปต่างเมือง การสนทนาที่เกิดขึ้นระหว่างอา

87 พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ พระราชาจึงพระราชทานกุรุธรรมให้ โดยตรัสว่า “จงอย่าฆ่าสัตว์ อย่าลักทรัพย์ อย่าประพฤติผิดในกาม อย่ากล่าวเท็จ อย่าดื่มน้ำเมา” เมื่อได้จารึกกุรุธรรมลงบนแผ่นทองแล้ว พราหมณ์ ท

ในบทนี้พระมหาสุวิทย์ วิชเชสโก ป.ธ.๙ นำเสนอการสอนกุรุธรรมที่พระราชาทรงพระราชทาน ซึ่งประกอบด้วยคำสั่งห้ามฆ่าสัตว์ การลักทรัพย์ การประพฤติผิดในกาม การกล่าวเท็จ และการดื่มสุรา นอกจากนี้ยังมีการตั้งข้อสงสั